آشنايي با هنر سياه دوزي
صنايع دستي همچون آيينه اي روح تلاشگر يك قوم و ملت را بازتاب مي دهد و تلاش براي زندگي سبز با عشق را به منصه ظهور مي رساند.
سيستان و بلوچستان بخشي از سرزمين كهن و باستاني ايران است كه مجموعه اي از يادمان هاي تاريخي و فرهنگي اين مرز و بوم را از دورترين دوران، قريب به 150 هزار سال قبل را در خود حفظ كرده است.
صنايع دستي منحصربه فرد خطه كويري سيستان و بلوچستان نمونه اي از آثار بر جاي مانده از تمدني كهن است كه هنرمند، نقش جان و دل را بر پارچه و سفال مي زند.
هنرهاي سنتي سيستان
از ديرباز مردم سيستان و بلوچستان از طريق كشاورزي و دامداري امرار معاش مي كردند اما مردان در كنار شغل اصلي خود به بافتن حصير و سبد، تهيه ابزار و مصالح كار و حتي ساختن سفالهايي چون كلپورگان مبادرت مي ورزيدند تا قدري از مايحتاج زندگيشان را تامين كنند.
زنان سيستاني و بلوچ از زمانهاي دور تاكنون دوشادوش مردان خود، با ذوقي سرشار، بيشتر وسايل خانه را به بهترين شكل درست مي كردند و با نقوش زيبا مي آراستند.
از تهيه پارچه تا دوخت و تزئين پوشاك و بافت فرش، گليم و جاجيم با زيياترين نقوش برجاي مانده از آبا و اجدادشان كه سينه به سينه منتقل شده، از ديرباز بر دوش زنان اين ديار بوده است.
سيستان و بلوچستان بخشي از سرزمين كهن و باستاني ايران است
رهاورد اهتمام مردان و زنان اين ديار براي تامين مايحتاج زندگي خود، هنري ممتاز و ارزنده از سرزمين كهن سيستان و بلوچستان است كه پيوند تنگاتنگ اين آثار با زندگي روزمره مردم، آنها را از ساير هنرهاي ايراني متمايز كرده است.
اگر به نقوش به كار رفته در آثار هنري مردم اين ديار به دقت بنگري، پيوند عميق لحظه ها، باورها و قصه هاي مردانگي و غيرتمندي گذشتگان در قرنهاي متمادي در شكل گيري تمدن اين منطقه را درك خواهي كرد.
