گزبافي يكي از صنايع دستي سيستان و بلوچستان است.
سيستان سرزمين هيرمند،سرزمين خرد ودانايي،سرزمين فرهنگ،خلاقيت ونوآوري كه با بهره گيري ازميراث فرهنگي،هوشمند يهاي خود را از طريق تلفيق طبيعت با زندگي خود به نمايش ميگذارند.ساخت اشياء و صنايع دستي كه هم نيازهاي زندگي رابرطرف ميكند و هم بخشي از گرايش هاي زيبايي شناختي خودشان را نشان ميدهند.
گز در واقع درختچه اي است كه با طبيعت و زندگي مردم سيستان گره خورده و اين گز توليد شيره انگبين داشته و از گلهاي آن براي رنگرزي نخ ها جهت استفاده در قالي بافي و شال بافي استفاده ميكردند.گز نماد پايداري وسرسبزي دشت سيستان است.
صنعتگران با ذوق و پرشور سيستان سعي ميكردند كه ارتباطي معقول و منطقي ميان مردم سيستان و درختچه گز با طبيعت ومحيط زيست برقرار كرده و نتيجه ي كار هوشمنديها و خلاقيتهايي است كه در واقع از تجسم خلاق خودشان براي پاسخ به نيازهاي واقعي زندگي بهره ببرند.
بنابراين تلاش ميشد كه سبدهاي زيبايي ساخته شود. اين سبدها دراشكال مختلف از تركه هاي نازك درختان گز بافته ميشد.شاخه هاي درختان گز به دليل خشك بودن چند روز در آب خيسانده ميشد تا قابليت انعطاف پذيري خود را بازيابد و سپس بافنده كار خود را آغاز ميكند و در نهايت انواع دست بافته هاي زيباي گزي با كاربريهاي گوناگون مانند نوبندك (نان بندك)، سود(سبد)، سبد حمل مرغ وخروس كه در گويش سيستاني به آن شول گفته ميشود ،هم چنين از اين دست بافته ها براي حمل نان،تخم مرغ، ،ميوه جات،بعضي ازغلات،شست وشوي برنج و...و براي ساخت (چپر) وسيله اي براي پوشش آسمانها يا سقفهايي كه با لايه اي از كاهگل محكم ميشد مورد استفاده قرار ميگرفت.